Ιωάννινα

Τα Ιωάννινα είναι μία από τις αγαπημένες μου πόλεις. Συνδυάζει το υγρό με το ορεινό στοιχείο και αυτό την κάνει ακόμη πιο μαγική και ξεχωριστή. Πλέον με την Ιόνια οδό, είναι πιο κοντά απ όσο φαντάζεστε (έχοντας βέβαια συνυπολογίσει ότι τα διόδια είναι τσουχτερά).

Βρέθηκα στην όμορφη πόλη της Ηπείρου με τον Γιάννη, κατεβαίνοντας βράδυ από τον Σμόλικα που είχαμε πάει για πεζοπορία. Αποφασίσαμε λοιπόν να διανυκτερεύσουμε και την επόμενη ημέρα να δούμε όσα περισσότερα αξιοθέατα μπορούμε. Η αλήθεια είναι ότι μπορείς να γυρίσεις την πόλη σε λίγες ώρες αλλά καλύτερα να έχετε στη διάθεσή σας ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο.

Το καλό με τα Ιωάννινα είναι ότι έχει πολλές επιλογές για διαμονή. Από 30ευρώ τη βραδιά για ένα δίκλινο ή 45 για family, έως όσο αντέχετε. Εμείς επιλέξαμε να μείνουμε στο κέντρο της πόλης στο SAZ, για να τα έχουμε όλα δίπλα μας.

Την επόμενη μέρα, προτιμήσαμε να μην φάμε το πρωινό του ξενοδοχείου αλλά να δοκιμάσουμε την καλύτερη μπουγάτσα της πόλης. Στο Select, απέναντι από το ρολόι. Ο χρόνος έχει σταματήσει κάπου στο 1960 με την κυρία Βασιλική να δημιουργεί με τον ίδιο τρόπο και μεράκι όλα αυτά τα χρόνια, μπουγάτσα με κρέμα και τυρί, μόνο! Χορταστικό πρωινό και βουρ για βόλτα στη λίμνη.

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της πόλης είναι η λίμνη Παμβωτίδα η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 483 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας με το νησάκι Κυρά-Φροσύνης στη μέση της. Η διαδρομή με το καραβάκι διαρκεί τόσο όσο χρειάζεται να βγάλουμε τις απαραίτητες φωτογραφίες με θέα την πόλη. Μόλις φτάνεις στο νησάκι, σίγουρα νιώθεις τουρίστας με τους επιχειρηματίες να σου προσφέρουν γλυκάκια, ροφήματα κα. Πετύχαμε και τον καλύτερο πωλητή και λίγο έλειψε να με ρίξει και να φάω ψάρι..

Δεν είχα σκοπό να πάω με τον Γιάννη στο Μουσείο του Αλί Πασά γιατί θεωρούσα ότι δεν θα του έλεγε κάτι, όπως δεν έλεγαν σε μένα στην ηλικία του. Λάθος μου! Με παρακίνησε να μπούμε και τελικά δεν το μετάνιωσα. Έδειξε τρομερό (επιλεκτικό) ενδιαφέρον και προσπάθησε να διαβάσει τις επεξηγήσεις σε ότι του έκανε εντύπωση (κυρίως τα όπλα, για να τα λέμε όλα). Φυσικά είδε και όλα σχεδόν τα βιντεάκια που προβάλλονταν από τις οθόνες. Χαζέψαμε τα ψαρια και τα χέλια στις γυάλες και επιστρέψαμε με το κλασικό ψιλόβροχο να μας κυνηγάει.

Επόμενος σταθμός μας με καφέ στο χέρι ήταν η βόλτα μέσα στη παλιά πόλη καθ’ οδόν προς το ξενοδοχείο που είχαμε αφήσει το αυτοκίνητο. Προσωπικά, μ’ αρέσουν πολύ οι παλιές πόλεις και δεν έχασα την ευκαιρία να χαθούμε στα στενά της. Λίγο όμως η κούραση από την πεζοπορία, λίγο το ψιλόβροχο δεν μας άφησαν πολλά περιθώρια εξερεύνησης.

Σειρά είχε ένα από τα μεγαλύτερα σπήλαια των Βαλκανίων, το Σπήλαιο Περάματος. Μοναδικό στο είδος του, με εκπληκτική ξεναγό που μας έκανε να θέλουμε να το ξαναδούμε. Η ξενάγηση στα έγκατα της Γης δεν μας άφησε καθόλου περιθώρια να βαρεθούμε (στον Διρρό κόντεψα να κοιμηθώ στη βαρκούλα..) και περνώντας γρήγορα ο χρόνος φτάσαμε να ανεβαίνουμε τα 160 σκαλοπάτια προς την έξοδο. Η κούραση σβήνει γρήγορα, καθώς η θέα προς τη λίμνη σε αποζημιώνει με το παραπάνω.

Τελευταίος σταθμός μας το μεσημεριανό γεύμα δίπλα στη λίμνη, ως κλασικοί τουρίστες. Η επιστροφή για Αθήνα φαντάζει κόλαση μετά από την μαγική μας, σύντομη, βόλτα στα Ιωάννινα.


Ακολουθήστε το DadsRules στο Instagram:

inst-dr2

Comments

comments

About Κωνσταντίνος Εφραιμίδης

Τον Αύγουστο του 2013 απέκτησα τον γιό μου Γιάννη, ο οποίος ως γνήσιο λιονταράκι μας κάνει ότι θέλει. Νιώθοντας την ανάγκη να μοιραστώ αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα με όσους περισσότερους μπορώ, το Φεβρουάριο του 2014 δημιούργησα αυτό το ημερολόγιο σκέψεων. Έτσι για να λέμε αυτά που νιώθουμε σε άλλους μπαμπάδες. Στο ενδιάμεσο ξανάγινα πατέρας, αποκτώντας μία πανέμορφη κόρη, τη Χριστίνα-Ιφιγένεια και οι σκέψεις πολλαπλασιάστηκαν..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *