2.557 ημέρες

Και φτάσαμε τις 2.557 ημέρες. Για την ακρίβεια 2.816 περίπου εάν συμπεριλάβουμε και την εγκυμοσύνη, γιατί όπως έχουμε πει πατέρας γίνεσαι όταν το μαθαίνεις, όχι όταν γεννά η γυναίκα σου.

Αγαπημένε μου Γιάννη,

Πλέον έχεις μάθει να διαβάζεις (κουτσά-στραβά) οπότε σιγά-σιγά θα διαβάσεις όλα τα άρθρα που έχει γράψει ο μπαμπάς σου αυτά τα χρόνια. Μερικά είναι βαρετά, μερικά αστεία, μερικά νευριασμένα και μερικά γεμάτα λάθη. Όλα όμως είναι αληθινά και εκφράζουν την αγάπη μου προς σε σένα, τη Χριστίνα-Ιφιγένεια και τη μαμά μας. Εκφράζουν το πρωτόγνωρο συναίσθημα της πατρότητας σε μία δύσκολη εποχή, με στερεότυπα και κοινωνικές δυσκολίες.

Σου είχα πει πριν από ένα χρόνο… ότι χωρίς να το ξέρεις είσαι και εσύ μπαμπάς. Ο μικρός μας μπαμπάς! Που μας βάζει στη θέση μας όταν παρεκτρεπόμαστε, που μας χτυπάει στη πλάτη για να συνεχίσουμε, που μας λέει δεν πειράζει που έμεινες άνεργος, που μας λέει Χρόνια Πολλά, που μας λέει καλημέρα, καληνύχτα!

Και αυτή είναι η μεγαλύτερη αλήθεια! Με την βοήθεια της μικρής σου αδερφής, μας μαθαίνεις πώς μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι γονείς, πώς να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Το βασικότερο όμως είναι ότι μας μαθαίνεις πώς μπορούμε να φτιάξουμε έναν κόσμο με ασφάλεια, με δικαιοσύνη και ισότητα και με αγάπη για τον εαυτό σου (να τον προσέχεις δηλαδή) και την κοινωνία στην οποία ζεις.

Τον τελευταίο χρόνο βιώσαμε πολλά. Ο μπαμπάς άλλαξε δουλειά και πλέον περνάει περισσότερες ώρες μαζί σου, πήγαμε χειμερινές διακοπές και παγώσαμε, κάναμε camping, κλειστήκαμε μέσα στο σπίτι για μήνες, πήγες για πρώτη φορά σχολείο, έκανες νέους φίλους, μαλώσαμε χωρίς λόγο και αιτία, σου φώναξα-μου φώναξες, σε αδικήσαμε, βγαίνεις και κολυμπάς μόνος σου, έχεις τεκμηριωμένη άποψη, έμαθες πολλά πράγματα στην αδερφή σου, φτιάξαμε δεκάδες Lego και πολλά άλλα που σίγουρα θυμάσαι εσύ και όχι εγώ. Καθημερινά ζούμε καταστάσεις για πρώτη φορά και στόχος μας είναι να ζούμε τη κάθε στιγμή, σα να είναι μοναδική. Μοναδικές στιγμές για έναν μοναδικό άνθρωπο όπως είσαι εσύ.

Πλέον, εδώ και επτά χρόνια, εσύ μας μαθαίνεις να ζούμε, να κανονίζουμε τι θα κάνουμε και πώς θα το κάνουμε! Εσύ είσαι η κινητήριος δύναμή μας για να συνεχίσουμε….

Δεν θα σε κουράσω άλλο. Χρόνια σου πολλά, Γιάννη μου!

ΥΓ: Από τη φωτογραφία και μόνο μπορείς να καταλάβεις πόσο άλλαξες… πόσο άλλαξα! Το μόνο μας κοινό, ότι τρώμε τα νύχια μας 🙂


Ακολουθήστε το DadsRules στο Instagram:

inst-dr2

Σχετικά άρθρα:
Μπαμπάς = Άνδρας;;
365!

Comments

comments

About Κωνσταντίνος Εφραιμίδης

Τον Αύγουστο του 2013 απέκτησα τον γιό μου Γιάννη, ο οποίος ως γνήσιο λιονταράκι μας κάνει ότι θέλει. Νιώθοντας την ανάγκη να μοιραστώ αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα με όσους περισσότερους μπορώ, το Φεβρουάριο του 2014 δημιούργησα αυτό το ημερολόγιο σκέψεων. Έτσι για να λέμε αυτά που νιώθουμε σε άλλους μπαμπάδες. Στο ενδιάμεσο ξανάγινα πατέρας, αποκτώντας μία πανέμορφη κόρη, τη Χριστίνα-Ιφιγένεια και οι σκέψεις πολλαπλασιάστηκαν..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *