Όσα μου λείπουν από το νεογέννητο

Ήδη ο Γιάννης είναι 19μηνών.. και εμείς ήδη μετράμε 19μήνες προσαρμοστικότητας στην καθημερινότητα. Κάτι μου λέει ότι αυτή η προσαρμογή θα συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα…

IMG_3129

1. Το κλάμα…νιαούρισμα
Όλοι θυμόμαστε τις πρώτες μέρες που ήρθε ο νέος ένοικος στο σπίτι. Στην δική μας περίπτωση περιμέναμε (απ όσα είχαμε ακούσει) ότι θα κλαίει όταν δεν θα κοιμάται.. Αυτό έκανε, αλλά το κλάμα του μας κοίμιζε. Ήταν τόσο ανιαρό και βαρετό κλάμα που θύμισε slow καψουροτράγουδο. Κοινώς δεν μας ενοχλούσε καθόλου. Πλέον, όμως το κλάμα ειδικά το βράδυ είναι διαπεραστικό (από 2 κλειστές πόρτες και έναν τοίχο). Ο συνδυασμός με τις πρώτες λέξεις: μαμααααα, αμπααααα (= μπαμπάααααα) δημιουργούν ένα party ήχων, τύπου +soda!

2. Ο ατελείωτος ύπνος
ΟΚ. Μας είχαν πει ότι θα κοιμάται! Ο Γιάννης όμως παρακοιμότανε σε βαθμό να ξυπνάμε για να δούμε εάν αναπνέει. Έπεφτε κατά τις 19:00 και ξυπνούσε στις 9:00-10:00, με 20λεπτες διακοπές θηλασμού. Ζωάρα! Πλέον, οι ονειροκρίσεις σε συνδυασμό με το βαριέμαι-να-κοιμηθώ μπορούν να σε στείλουν με μαύρο κύκλο στην καλύτερη! Το ξυπνητήρι είναι στις 06:00, άντε 06:30 σε μέρες μεγάλου οίστρου κούρασης…

#goodnight #dadsrules #babyboy

A photo posted by Dadsrules (@dadsrulesgr) on

3. Το ζωντανό έπιπλο
Από το λίκνο, έως το πορτ-μπεμπε και το relax ο μπέμπης δεν ενοχλούσε κανέναν. Κάθονταν σαν βούδας και απολάμβανε τα χάδια και την αγάπη. Όποτε ήταν να φάει… έτρωγε και όταν θέλαμε αγκαλιά… καθότανε! Πλέον, ευτυχώς έμοιασε στον μπαμπά του και είναι ζωηρούλης… με ότι αυτό συνεπάγεται! Και αναφορικά με την αγκαλιά οι ρόλοι έχουν αλλάξει.. Οπότε θέλει και εάν θέλει!

4. Η έλλειψη άποψης
Δεν υπάρχει πιο ξεκάθαρη ανάμνηση! Δεν έλεγε πότε όχι: ξενέρωτο γάλα, ανάλατα φαγητά, επιτακτική αγκαλιά (το είπαμε και πιο πάνω), μουσική, καθημερινή βόλτα κλτ. Πλέον, έχει άποψη (και μεταξύ μας καλά κάνει) για όλα. Θέλει «τοτό» (=αυτό) και το θέλει με γκρίνια (=τώρα).

5. Το γαμήλιο κρεβάτι
Το παραδέχομαι! Απέτυχα να μην το έχω στο κρεβάτι τουλάχιστον 1 βράδυ την εβδομάδα (με πρόσχημα διάφορες παιδικές δικαιολογίες) και να εφαρμόσω την τακτική μόνο-στο-κρεβάτι-του-και-εάν-του-αρέσει. Ευτυχώς ακόμα έχουμε κάγκελα στο κρεβάτι του και δεν κατεβαίνει για αν έρθει. Όμως απαιτεί εκεί κατά τις 04:00 τα ξημερώματα να έρθει στο κρεβάτι. Και μην μου πείτε «βλέπει όνειρα και φοβάται» που είναι το νέο «βγάζει δόντια και πονάει» γιατί σε λίγο καιρό θα λέμε «χώρισε με την τάδε και είναι στενοχωρημένος»

6. Ο θηλασμός (anytime)
Σ’ αυτό θα συμφωνήσει και η Χρύσα. Πήγαινες βόλτα και όταν πείναγε.. Τσουπ έτρωγε! Anytime, anyplace! Πλέον, πρέπει να το αλέσεις, να το βάλεις στο θερμό, να τον κάτσεις στο καθισματάκι, να τον δέσεις, να φάει (χωρίς να γίνει χαμός) κτλ κτλ….

7. Η χουχουλιάρικη αγκαλιά
Αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα ηρεμίας και αγάπης που όλοι έχουμε νιώσει ειδικά τις πρώτες μέρες που το βρέφος χουχουλιάζει στην αγκαλιά μας και εμείς μαζί του.

8. Οι πρώτες άγνωστες μέρες
Το άγνωστο πολλές φορές είναι γοητευτικό. Άλλοι θα πουν ότι η άγνοια είναι επικίνδυνη και άλλοι το αντίθετο. Εγώ είμαι από αυτούς που γοητευόμουνα από το άγνωστο. Είναι σαν τον πρώτο έρωτα.. Βαδίζεις στα τυφλά και κάπως με έναν μαγικό τρόπο όλα τα καταφέρνεις σωστά.. ή σχεδόν σωστά!

Φυσικά ο καθένας μας μπορεί να συμπληρώσει αυτή τη λίστα ανάλογα με τα δικά του βιώματα.. Όσα παιδιά και εάν έρθουν (με το καλό) πάντα μα πάντα θα θυμόμαστε τις πρώτες μέρες του πρώτου…

inst-dr2

Comments

comments

About Κωνσταντίνος Εφραιμίδης

Τον Αύγουστο του 2013 απέκτησα τον γιό μου Γιάννη, ο οποίος ως γνήσιο λιονταράκι μας κάνει ότι θέλει. Νιώθοντας την ανάγκη να μοιραστώ αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα με όσους περισσότερους μπορώ, το Φεβρουάριο του 2014 δημιούργησα αυτό το ημερολόγιο σκέψεων. Έτσι για να λέμε αυτά που νιώθουμε σε άλλους μπαμπάδες. Στο ενδιάμεσο ξανάγινα πατέρας, αποκτώντας μία πανέμορφη κόρη, τη Χριστίνα-Ιφιγένεια και οι σκέψεις πολλαπλασιάστηκαν..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *