Ο Καθηγητής Robert Kelly

Σταδιακά επιστρέφουμε στην κανονικότητα της συνηθισμένης καθημερινότητας. Πλέον μας απασχολούν άλλα θέματα, εκτός covid και λίγο ή πολύ η καραντίνα έχει μείνει μία γλυκιά ή πικρή ανάμνηση, παρόλο που κάποιοι όμως ενδέχεται σσυνεχίζουν την εργασία από το σπίτι.  

Όλοι θυμόμαστε τον καθηγητή Robert Kelly. Αυτόν τον συμπαθέστατο κύριο που ενώ ήταν σε live σύνδεση στο BBC News για την πολιτική της Νότιας Κορέας, έκαναν ντου τα παιδιά του στο δωμάτιο/γραφείο που ήταν! Στη μέση της πρότασής του, την ώρα που κάνει μια ανάλυση για την εξωτερική πολιτική, η κόρη του μπαίνει μέσα με το αθώο βλέμμα ενός τυπικού τετράχρονου. Ο  καθηγητής προσπαθεί να ανακτήσει την ψυχραιμία του και να επικεντρωθεί στο γεωπολιτικό ζήτημα. Αυτό λειτουργεί ίσως ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου. Μέχρι που ο γιος μπαίνει και αυτός μέσα με μία περπατούρα. Τον ακολουθεί η πανικόβλητη σύζυγο του Κέλι σε μία… καυτή καταδίωξη.

Το βίντεο έγινε υπερ-viral για καλό λόγο έχοντας πάνω από 44 εκατομμύρια προβολές χωρίς να υπολογίσουμε τις αναπαραγωγές από άλλες πήγες.

Ο καθηγητής ενώ προσπαθούσε να διατηρήσει την επαγγελματική σοβαρότητα, το άλλο του μισό συμπεριφερότανε ως πατέρας που του «έχει γυρίσει το μάτι» με το σκηνικό και σίγουρα θα ήθελε να βάλει τα γέλια..

Αναλύοντάς το τώρα, πιο ψύχραιμα και χωρίς – οι περισσότεροι από εμάς – το work from home  όλοι μας περάσαμε τις ίδιες αγωνίες εκείνη την περίοδο. Ο καθένας μας προσπάθησε να εργαστεί από το σπίτι και να παραμείνει αφοσιωμένος σ’ αυτό που έκανε.  Προσπαθούσαμε να μην ακούγονται παιδικές φωνές ενώ μιλούσαμε στο τηλέφωνο. Προσπαθούσαμε να μην μας αποσπάται η προσοχή ενώ είχαμε βιντεοκλήση. Σίγουρα όλοι γίναμε έστω και για λίγο Robert Kelly και ακόμη πιο σίγουρα κάποιοι από τους συναδέλφους του «στενού κύκλου» γνώρισαν τα παιδιά μας, το σπίτι μας και έγιναν έμμεσα μέλη της οικογένειάς μας.

Οι άνθρωποι, διατηρούμε παραδοσιακά τη ψευδαίσθηση ότι αυτοί οι δύο κόσμοι – εργασία & οικογένεια – είναι ξεχωριστές οντότητες. Ίσως επειδή φοβόμαστε ότι επιτρέποντας στον οικιακό μας κόσμο να «καταπατήσει» τον επαγγελματικό μπορεί να υποδηλώνει έλλειψη επαγγελματικής δέσμευσης. Στην πραγματικότητα, η κατάρριψη αυτών των φραγμών θα μπορούσε να είναι καλό. Ας ελπίσουμε ότι θα ωθήσει τους εργοδότες να αναγνωρίσουν τη δυαδικότητα των ρόλων που ο εργαζόμενος γονέας είναι αναγκασμένος να κάνει, κάτι που σίγουρα λείπει όταν πρόκειται για τους άνδρες.

Η ουσία: όσο και εάν δεν αποσπάται εύκολα η προσοχή σας, σε κάποια φάση η βιντεοσυνάντησή σας θα καταρρεύσει από ένα παραπλανητικό μικρό παιδί. Και το σημαντικότερο είναι ότι πλέον είναι… κουλ!

Σε κάθε περίπτωση, είμαστε όλοι ο μπαμπάς του BBC αυτή τη στιγμή. Η πραγματικότητα της εργασίας από το σπίτι με μικρά παιδιά τα οποία «ενοχλούν» ήρθε για να μείνει. Οι απελπισμένοι καιροί όπως αυτοί που πέρασαν, απαιτούσαν απελπισμένα μέτρα. Και η τηλεργασία ίσως ήταν ένα από αυτά. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είμαστε όλοι «υποχρεωμένοι» να έχουμε ένα ακόμη δωμάτιο το οποίο θα γίνει γραφείο. Συνεπώς ο χώρος του σπιτιού θα πρέπει να παραμείνει χώρος οικογενειακής γαλήνης και όχι ένα τεράστιο meeting room.

Ο λόγος που ο καθηγητής Kelly είναι τώρα το «πρότυπο» κάθε εργαζόμενου μπαμπά είναι ότι εξακολουθεί να είναι το πιο ορατό παράδειγμα επαγγελματία ως «εργασιομανή γονέα». Οι γυναίκες, φυσικά, αγωνίστηκαν για εξισορρόπηση μεταξύ εργασίας και οικογένειας για δεκαετίες εξαλείφοντας τα όποια στερεότυπα. Η αλήθεια είναι ότι πλέον και οι άνδρες προσπαθούν να αναλάβουν ένα αυξανόμενο μερίδιο των ευθυνών για τη φροντίδα των παιδιών, αντιμετωπίζουν τώρα μια παρόμοια πρόκληση.

Διαλύοντας τα όρια μεταξύ εργασίας και σπιτιού, ο Covid-19 εξέθεσε την πραγματικότητα της #dadlife. Με τα δάχτυλα σταυρωμένα, αυτή η διαδικασία κανονικότητας, ελπίζουμε ότι θα οδηγήσει τους εργοδότες να αναγνωρίσουν αυτή τη νέα πρόκληση και να προσφέρουν τρόπους αντιμετώπισής της – είτε με τη μορφή μεγαλύτερης εργασιακής ευελιξίας είτε γονικής πατρικής άδειας.

Σε κάθε περίπτωση, το τζίνι είναι έξω από το μπουκάλι. Μόνο που δεν είναι συνηθισμένο τζίνι. Είναι ένα τρίχρονο ουρλιαχτό από παιδί που αρνήθηκε να φάει το πρωινό του και τώρα τρέχει μισόγυμνο μέσα στο σπίτι. Αυτός είναι ο νέος μας κόσμος τώρα, ας το παραδεχτούμε. Το πρώτο βήμα για την επίλυση ενός προβλήματος είναι να το αναγνωρίσουμε ή να πάρουμε μία καλύτερη κλειδαριά για την πόρτα του οικιακού σας «γραφείου».

Ακολουθήστε το DadsRules στο Instagram:

inst-dr2

Comments

comments

About Κωνσταντίνος Εφραιμίδης

Τον Αύγουστο του 2013 απέκτησα τον γιό μου Γιάννη, ο οποίος ως γνήσιο λιονταράκι μας κάνει ότι θέλει. Νιώθοντας την ανάγκη να μοιραστώ αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα με όσους περισσότερους μπορώ, το Φεβρουάριο του 2014 δημιούργησα αυτό το ημερολόγιο σκέψεων. Έτσι για να λέμε αυτά που νιώθουμε σε άλλους μπαμπάδες. Στο ενδιάμεσο ξανάγινα πατέρας, αποκτώντας μία πανέμορφη κόρη, τη Χριστίνα-Ιφιγένεια και οι σκέψεις πολλαπλασιάστηκαν..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *