Ψυχοθεραπεία με τα παιχνίδια τους

Ήρθε η ώρα να το παραδεχτείτε! Είναι ορισμένες φορές που παίζουμε με τα παιχνίδια των παιδιών μας, περισσότερο από τα ίδια! Λογικό!

Αποτελεί την καλύτερη (δωρεάν) ψυχοθεραπεία, να χτίζουμε πόλεις με Lego, με βουλιάζουμε με το πειρατικό καράβι PLAYMOBIL, να αποδεκατίζουμε τον κύριο Πατάτα. Τα παιδιά μας, δημιουργούν στο μυαλό τους τρομερές ιστορίες στις οποίες μας κάνουν συμμέτοχους και μας βάζουν στο τριπάκι να ασχοληθούμε και εμείς. Βέβαια, μερικές φορές πορωνόμαστε περισσότερα από τα παιδιά μας, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία.

Με αυτό τον τρόπο, αφήνουμε πολύ πολύ πίσω την ένταση της δουλειάς ή τη μιζέρια της καθημερινότητας και μπαίνουμε σ έναν φανταστικό κόσμο στον οποίο ο Playmobil δεινόσαυρος, τρώει το Lego άνθρωπο και όλα αυτά μέσα στη κίνηση του Cars! Είναι μαγικό τι μπορεί να σκεφτεί αυτό το μικρό μυαλουδάκι και φυσικά με τη δική μας βοήθεια αυτό το σενάριο μπορεί να απογειωθεί και από κοινού να δημιουργήσουμε την πιο ξεχωριστή ιστορία.

Αυτό μπορεί να διαρκέσει λίγα χρόνια οπότε θα πρέπει να το απολαύσουμε όσο μπορούμε. Αρχίζει εκεί στα 4-5 και μπορεί να κρατήσει έως τα 9-10, ανάλογα με και με το φύλο του παιδιού μας. Μετά, λίγο το Playstation, λίγο η προεφηβεία δημιουργούν ένα ψυχροπολεμικό κλίμα και δεν μας θέλουν στα πόδια τους.

Για αυτό το καλύτερο που έχετε να κάνετε αφού τους έχετε διαβάσει όλα τα παραμύθια που υπάρχουν και τους έχετε διηγηθεί μαγικές ιστορίες, είναι να παίζεται μαζί τους. Από Lego και Playmobil έως επιτραπέζια και παιχνίδια στον κήπο. Και φυσικά βγάζω εκτός παιχνίδια με μπάλα. Γενικά τα «τροφοδοτούμε» ότι μπορεί να τα γεμίσει χαρά, ικανοποίηση «ότι ο μπαμπάς μου είναι θεός» και παράλληλα σε εμάς να αδειάσει το κεφάλι μας από τις σκοτούρες της καθημερινότητας.

Και μια που το έφερε η κουβέντα είναι πολύ σημαντικό, ως γονείς, να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να αποδέχονται την ήττα στο παιχνίδι. Πολλά επιτραπέζια, στηρίζονται στην τύχη (τι θα φέρει το ζάρι). Συνεπώς, είναι σημαντικό να τονίζουμε στα παιδιά ότι όταν χάνουν, δεν είναι επειδή δεν έχουν κάνει κάτι σωστά, αλλά λόγω ατυχίας είναι ηττημένοι και την επόμενη φορά ίσως να είναι αυτοί οι νικητές του παιχνιδιού. Επιπλέον, είναι σημαντική η σωστή συμπεριφορά μας γιατί όπως έχουμε πει λειτουργούμε ως πρότυπο. Για παράδειγμα, εγώ δεν παίζω ποτέ monopoly με τη Χρύσα γιατί σίγουρα θα αποτελέσω λάθος πρότυπο για τα παιδιά.


Ακολουθήστε το DadsRules στο Instagram:

inst-dr2

Διαβάστε επίσης: Οι Δεινόσαυροι & Πατέρας δε γεννιέσαι, γίνεσαι!

Comments

comments

About Κωνσταντίνος Εφραιμίδης

Τον Αύγουστο του 2013 απέκτησα τον γιό μου Γιάννη, ο οποίος ως γνήσιο λιονταράκι μας κάνει ότι θέλει. Νιώθοντας την ανάγκη να μοιραστώ αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα με όσους περισσότερους μπορώ, το Φεβρουάριο του 2014 δημιούργησα αυτό το ημερολόγιο σκέψεων. Έτσι για να λέμε αυτά που νιώθουμε σε άλλους μπαμπάδες. Στο ενδιάμεσο ξανάγινα πατέρας, αποκτώντας μία πανέμορφη κόρη, τη Χριστίνα-Ιφιγένεια και οι σκέψεις πολλαπλασιάστηκαν..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *