Πατέρας δε γεννιέσαι, γίνεσαι!

Μοιραστείτε το...Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Print this pageEmail this to someone

Η πατρότητα τα τελευταία χρόνια έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Ο πιο δυναμικός ρόλος της γυναίκας ως επαγγελματία σε συνδυασμό με την αποστροφής του πατέρα ως του άνδρα-φέρνω το φαΐ στο σπίτι, έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στην μετατροπή του πατέρα ως σύμβολο ανατροφής του παιδιού του.

b-1-2015

Και για του λόγου το αληθές, μία νέα μελέτη διαπίστωσε ότι ο ημερήσιος χρόνος που αφιερώνουν οι μπαμπάδες με τα παιδιά τους έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί σε σχέση με τη δεκαετία του 60. Από μόλις 16 λεπτά τότε έχουμε φτάσει στη μία ώρα. Ας σταθούμε όμως ότι η μία ώρα κάθε μέρα είναι πολύς χρόνος! Εάν υπολογίσουμε ότι 8ώρες κοιμάται, 6 βρίσκεται στο σχολείο, τότε περισσεύουν 12 ώρες από τις οποίες μόνο η μία είμαστε μαζί τους. Ίσως η σύγκριση με το ‘60 φαντάζει τρομερή αύξηση όμως με βάση την πραγματικότητα το παιδί μας, ίσως μας βλέπει λιγότερο απ’ όσο βλέπει τη δασκάλα στο σχολείο..

Πραγματικά είναι λυπηρό να κάνουμε παιδιά και να μην μπορούμε να τα χαρούμε. Να μην μπορούμε να περνάμε χρόνο μαζί τους γιατί οι κοινωνικές ανάγκες μας οδηγούν στην πολύωρη εργασία και τις περισσότερες φορές χωρίς το ανάλογο οικονομικό αντίκρισμα.

Γι αυτό ακόμα και οι λίγες ώρες που περνάμε μαζί τους θα πρέπει να είναι αποδοτικές. Και τί σημαίνει αποδοτικό: σημαίνει να τους δινόμαστε ολοκληρωτικά και να τους διδάσκουμε πως θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Πως θα μπορέσουν να βάλουν ένα μικρό λιθαράκι στη βελτίωση των μίζερων συνθηκών ζωής. Παράλληλα αυτή η προσπάθεια έμμεσης γνώσης ενδέχεται να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.

Κάνουμε παιδιά για να περνάμε χρόνο μαζί τους και να ζούμε την κάθε στιγμή. Όχι για να τα μεγαλώνουν παπουδογιαγιάδες και νταντάδες. Και προφανώς αντιλαμβάνομαι ότι εάν δεν δουλέψουμε, δεν θα φάμε, όμως πολλές φορές για μερικά ευρώ έχουμε αφήσει το παιδί μας χωρίς την παρουσία μας, χωρίς να του δείξουμε έμπρακτα ότι είμαστε δίπλα του. Προφανώς και θα κάνουμε λάθη γιατί λάθη κάνουν όσοι πράττουν, όμως μέσα από αυτά θα μάθουμε. Γιατί ο στόχος μας είναι προσπαθώντας να κάνουμε καλύτερο το παιδί μας να γίνουμε και εμείς καλύτεροι.

To άρθρο δημοσιευθηκε αυτούσιο στις 26/10/2016 στο mommy.gr

inst-dr2

Μοιραστείτε το...Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Print this pageEmail this to someone

Comments

comments

About Κωνσταντίνος Εφραιμίδης

Τον Αύγουστο του 2013 απέκτησα τον γιό μου Γιάννη, ο οποίος ως γνήσιο λιονταράκι μας κάνει ότι θέλει. Νιώθοντας την ανάγκη να μοιραστώ αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα με όσους περισσότερους μπορώ, το Φεβρουάριο του 2014 δημιούργησα αυτό το ημερολόγιο σκέψεων. Έτσι για να λέμε αυτά που νιώθουμε σε άλλους μπαμπάδες. Στο ενδιάμεσο ξανάγινα πατέρας, αποκτώντας μία πανέμορφη κόρη, τη Χριστίνα-Ιφιγένεια και οι σκέψεις πολλαπλασιάστηκαν..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *