Κρεβάτι για 4

Μοιραστείτε το...Share on Facebook38Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Print this pageEmail this to someone

Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι δεν είναι καλό να κοιμόμαστε με τα παιδιά μας για πολλούς και διάφορους λόγους: Μπαίνουν ανάμεσα στον ερωτισμό του ζευγαριού, χάνεται η ιδιωτικότητα, μαμοθρευτίζουν, δεν είναι ασφαλές κ.α… Υπάρχει και η άλλη οπτική, η οποία αντικρούει τα παραπάνω επιχειρήματα, τονίζοντας ότι είναι καλό παιδιά και γονείς να μοιραζόμαστε το κρεβάτι, ερχόμαστε πιο κοντά, βιώνουν καλύτερα την αγάπη.

Όπως πάντα εκτός από τα άκρα, υπάρχει και η μέση οδός. Παν μέτρον άριστον έλεγαν οι παλαιοί και κάτι θα γνώριζαν παραπάνω. Κατά την άποψή μου είναι πολύ πολύ βασικό τα παιδιά να μάθουν να δραστηριοποιούνται στους χώρους τους. Να μάθουν τα όρια, αλλά παράλληλα να βιώσουν την αγάπη και την ασφάλεια. Ποιος όμως απ’ όλους εμάς μπορεί να αρνηθεί αυτό το πρωινό χουλούλιασμα με το παιδί του, ειδικά τώρα που έχει κρύο? Ποιος μπορεί να πει «όχι» σε μία ψυχούλα που ζητάει να έρθει στο κρεβάτι για να νιώσει ασφαλής? Κανείς! Γονείς είμαστε και αγαπάμε όσο τίποτα τα παιδιά μας. Όσο και να θέλεις να γίνει ο κακός της ιστορίας είναι πολύ δύσκολο, καθώς στο τέλος θα λυγίσεις. Άρα καλύτερα να κάνεις από την αρχή την εξήγηση της φιλοξενίας στο κρεβάτι, παρά να πεις στην αρχή όχι και μετά ναι.

krevati

Στην δική μας περίπτωση κάπως έτσι έγινε.. Ο Γιάννης πήγε στο δωμάτιό του 3μηνων. Με στρατιωτική πειθαρχία δεν δεχόμασταν (στην αρχή) να έρθει να κοιμηθεί στο κρεβάτι μας. Όμως μετά από τρία χρόνια κάνει περισσότερες εμφανίσεις στις 5-6 το πρωί. Προφανώς και δεν υπάρχει κουράγιο για debate με στόχο να πάει πίσω στο κρεβάτι του, οπότε απλά δεχόμαστε τη ζεστή του συντροφιά. Από την άλλη πλευρά ο – προ 45 ημερών – ερχομός της μπέμπας, μας κινητοποίησε και δυστυχώς ή ευτυχώς κοιμάται από τώρα στο δωμάτιό της, παρά την παρουσία του λίκνου στο δικό μας. Φαντάζεστε να ήταν δίπλα μας και ο Γιάννης σε άλλο δωμάτιο.. Crisis!!!! Όμως εάν εξαιρέσουμε το ξύπνημα κατά τη διάρκεια της νύχτας, το όλο εγχείρημα έχει πλάκα. Το νεογέννητο στο δωμάτιό του και ο μεγάλος αδελφός ανάμεσά μας.. Φαντάζομαι σε μερικούς μήνες που θα ξεψαρώσει και η μικρή, το κρεβάτι μας θα γίνει για τέσσερεις.. Θα δούμε!

Όλοι εσείς που έχετε περάσει αυτή τη διαδικασία, φαντάζομαι θα γελάτε με τα λεγόμενα μου αλλά είμαι σίγουρος ότι θα γυρίζατε το χρόνο πίσω για αυτό το χουχιούλιασμα. Όπως και να έχει κάποτε θα πάει στο κρεβάτι του και δεν θα θέλει καν να τον φιλάμε, να τον αγκαλιάζουμε.. Οπότε όσο έχουμε καιρό, είμαι υπέρ της άποψης να τον χαρούμε δίπλα μας όσο περισσότερο μπορούμε. Μπορεί ν’ ακούγεται, ή μάλλον να είναι, πολύ εγωιστικό, όμως επειδή σε μερικά χρόνια θα βγει στη ζούγκλα αυτής της κοινωνίας, τουλάχιστον ας έχει χορτάσει αγάπη.

 

inst-dr2

Μοιραστείτε το...Share on Facebook38Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Print this pageEmail this to someone

Comments

comments

About Κωνσταντίνος Εφραιμίδης

Τον Αύγουστο του 2013 απέκτησα τον γιό μου Γιάννη, ο οποίος ως γνήσιο λιονταράκι μας κάνει ότι θέλει. Νιώθοντας την ανάγκη να μοιραστώ αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα με όσους περισσότερους μπορώ, το Φεβρουάριο του 2014 δημιούργησα αυτό το ημερολόγιο σκέψεων. Έτσι για να λέμε αυτά που νιώθουμε σε άλλους μπαμπάδες. Στο ενδιάμεσο ξανάγινα πατέρας, αποκτώντας μία πανέμορφη κόρη, τη Χριστίνα-Ιφιγένεια και οι σκέψεις πολλαπλασιάστηκαν..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *