Καταδικασμένοι να αποτύχουμε

Μοιραστείτε το...Share on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest
0Print this page
Print
Email this to someone
email

.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι το παρακάτω άρθρο δεν θα είναι ένα άρθρο αισιοδοξίας και θετικής σκέψης, αλλά ένα μίζερο απαισιόδοξο κείμενο για την προδιαγεγραμμένη αποτυχία μας ως κοινωνία.

Πριν από ένα χρόνο και αφού συμβουλευτήκαμε ειδικούς, αποφασίσαμε με τη Χρύσα να πάει ο Γιάννης σε λογοθεραπευτή προκειμένου να τον βοηθήσει με κάποια θεματάκια ομιλίας. Όπως όλοι οι νέοι γονείς γνωρίζετε, τα περισσότερα παιδιά σήμερα έχουν περάσει το κατώφλι ενός σχετικού κέντρου, καθώς είτε από «μόδα», είτε από ανάγκη, είτε από δική μας ανασφάλεια. (άλλο θέμα αυτό) Και εκεί αρχίζουν όλα..

Αποφεύγω τις όποιες συναλλαγές με το δημόσιο και πετάω το μπαλάκι στη Χρύσα καθώς ακόμα δεν έχω την υπομονή που χρειάζεται όλο αυτό. Όμως αυτή τη φορά το μπαλάκι επεστράφη σε μένα και κλήθηκα να αντιμετωπίσω τους μεγαλύτερους φόβους μου!

Η ιστορία αρχίζει τον Σεπτέμβριο του 2017 και φτάνουμε στο σήμερα… Περάσαμε δεκάδες αριθμούς πρωτοκόλλου, εκατοντάδες ώρες αναμονής, αρκετά χαμένα πρωινά και ψυχολογική ταλαιπωρία του παιδιού, καθώς όλοι έπρεπε να τον δουν γιατί δεν βασίζονταν στη γνωμάτευση του προηγούμενου..  Πλέον σύμφωνα με νέα απόφαση όλα γίνονται ηλεκτρονικά. Δηλαδή θα δουν το παιδί στο Παίδων (αφού περάσουν 3-4 μήνες αναμονής) θα ετοιμάσουν ηλεκτρονικά τη γνωμάτευση, θα την εγκρίνει ηλεκτρονικά ο γιατρός και τώρα αρχίζουν τα καλά! Όπως μου είπε ο πολύ καλός/εξυπηρετικός ανθρωπάκος στον ΕΟΠΥ που πηγαίνω (ο οποίος μου έχει τυπώσει πάνω από 50 σελίδες σχετικών εγκυκλίων και αποφάσεων), θα πρέπει να την τυπώσω και μαζί με 5 άλλα έγγραφα να τα καταθέσω για να λάβω κάποτε τα χρήματα. Η ίδια διαδικασία θα πρέπει να γίνεται κάθε μήνα γιατί όλα έχουν ισχύ ένα μήνα. Ένα μπάχαλο! Το Παίδων σε στέλνει στον ΕΟΠΥ και τούμπα, γιατί κανένας δεν έχει εικόνα για το τι πρέπει να κάνει και φυσικά πώς πρέπει να το κάνει.

Παρόμοια διαδικασία έκανα πρόσφατα και για το δίπλωμα οδήγησης. Πλήρωσα ηλεκτρονικά, μου τύπωσε η Αστυνομία το έγγραφο κλοπής και μαζί με διάφορες αιτήσεις τις κατέθεσα στο Υπουργείο, αφού προηγουμένως έχασα ακόμα ένα πρωινό!

Και τα δύο, αλλά και δεκάδες άλλα περαστικά, έχουν ένα κοινό παρονομαστή: Γουστάρουμε να ταλαιπωρούμαστε. Και οι πολίτες και οι εργαζόμενοι στις Δημόσιες Υπηρεσίες. Πόσο ποιο εύκολο θα ήταν από τη στιγμή που η μισή διαδικασία γίνεται ηλεκτρονικά να γίνει και η υποβολή της αίτησης. Πώς γίνεται τόσο εύκολα η φορολογική δήλωση. Όλα «ενώνονται» μεταξύ τους. Είμαστε καταδικασμένοι να κάνουμε print screen τα πάντα και να τα καταθέτουμε στον γκισέ, παρά να γίνουν όλα ηλεκτρονικά, όποτε θέλουμε και χωρίς ταλαιπωρία.  

Είναι στιγμή να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της πρώην κομμουνιστικής Εσθονίας. Εγγράφουν εταιρία σε 30 λεπτά, ψηφίζουν ηλεκτρονικά, πληρώνουν τα πάντα μέσα από το ψηφιακό λογαριασμό τους και όλο το Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι Online. Σημαντικό αποτέλεσμα όλης αυτής της ψηφιοποίησης είναι το μηδαμινό ποσοστό διαφθοράς. Όλα αυτά από το 1995, όταν ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις σχημάτισαν μια σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα για να πάνε μπροστά τη χώρα. Αντίστοιχο παράδειγμα «πολιτισμού» η Σουηδία..

Στο χέρι μας είναι πώς θέλουμε να προχωρήσουμε προκειμένου τα παιδιά μας να βρουν μία κοινωνία προηγμένη, έτοιμη να συναγωνιστεί άλλες χώρες.


Ακολουθήστε το DadsRules στο Instagram:

inst-dr2
Μοιραστείτε το...Share on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest
0Print this page
Print
Email this to someone
email

Comments

comments

About Κωνσταντίνος Εφραιμίδης

Τον Αύγουστο του 2013 απέκτησα τον γιό μου Γιάννη, ο οποίος ως γνήσιο λιονταράκι μας κάνει ότι θέλει. Νιώθοντας την ανάγκη να μοιραστώ αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα με όσους περισσότερους μπορώ, το Φεβρουάριο του 2014 δημιούργησα αυτό το ημερολόγιο σκέψεων. Έτσι για να λέμε αυτά που νιώθουμε σε άλλους μπαμπάδες. Στο ενδιάμεσο ξανάγινα πατέρας, αποκτώντας μία πανέμορφη κόρη, τη Χριστίνα-Ιφιγένεια και οι σκέψεις πολλαπλασιάστηκαν..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *