Οι άγονοι Μπαμπάδες

Μοιραστείτε το...Share on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest
0Print this page
Print
Email this to someone
email

Ένα από τα όμορφα πράγματα στη δουλειά μου, είναι ότι βιώνω αξέχαστες εμπειρίες ζωής που με κάνουν πιο δυνατό και παράλληλα βλέπω και τη διαφορετική όψη της καθημερινότητας των ανθρώπων. Τα τελευταία χρόνια πραγματοποίησα κάποια ταξίδια σε ακριτικά νησιά, ταξίδια που δεν πίστευα ότι θα κάνω. Λειψοί, Τέλενδος, Ψέριμος, Άγιος Ευστράτιος, Ψαρά σε χειμερινή έκδοση αλλά και Οινούσες, Φούρνοι, Γαύδο σε καλοκαιρινή. 9 νησιά με 9 διαφορετικές ομορφιές.

Στην αρχή νομίζεις ότι είναι σαν διακοπές, αλλά όταν πέφτει το σκοτάδι σε κυριεύουν ανάμικτα συναισθήματα – από δέος έως φόβο. Ειδικά το χειμώνα, νομίζεις ότι απλά σε έχουν αφήσει στο πουθενά, γιατί δεν ήσουν καλός μπαμπάς. Όμως η αγάπη και η φιλοξενία των κατοίκων έρχεται να καλύψει κάθε αρνητική διάθεση και προκατάληψη, με θετική αύρα και αγάπη προς τον «ξένο».

Τα ιστορικά Ψαρά

Τα ιστορικά Ψαρά

Γνώρισα παππούδες, γιαγιάδες, δασκάλους, αγρότες, μαμάδες και φυσικά μπαμπάδες. Αντάλλαξα εμπειρίες και απόψεις, σκέψεις και προβληματισμούς. Το πρώτο ταξίδι έγινε το χειμώνα που ο Γιάννης ήταν μόλις 3-4 μηνών. Χωρίς καλό σήμα για skype και πολυτέλειες επικοινωνίας, κάπως μου έλειπε αυτό το μικρούλι. Με τους ανθρώπους να σου ανοίγουν εκτός από την καρδιά τους και τα σπίτια τους, νιώθεις τόσο άνετα και οικεία, που τα συναισθήματα ξεδιπλώνονται μόνα τους. Τους εξιστορούσα ότι ήμουν νέος μπαμπάς και μου έλειπε ο Γιάννης και ενώ οι ίδιοι κατανοούσαν το πρόβλημα μου, περιέγραφαν τις δικές τους μοναδικές ιστορίες.

Ο Άγιος Ευστράτιος από το πλοίο καθώς μπαίνει στο λιμάνι

Ο Άγιος Ευστράτιος από το πλοίο καθώς μπαίνει στο λιμάνι

Χαρακτηριστικά θυμάμαι στην αρχή των ταξιδιών μου, ένα Νοέμβριο με πολύ κρύο, να μου περιγράφει ο Δήμαρχος του νησιού πως γεννήθηκε η πρώτη του κόρη. Ότι βασικά τυχαία – όχι μόνος αυτός αλλά και οι άλλοι γονείς – γέννησαν με επιτυχία. Για να κλείσουν ραντεβού για εξετάσεις, έπρεπε να γνωρίζουν το πρόγραμμα του πλοίου για εκείνη την περίοδο. Εάν δεν απεργούσαν οι εργαζόμενοι στα πλοία, τότε ο καιρός θα έπρεπε να είναι σύμμαχος. Μάλιστα τους τελευταίους μήνες πριν τη γέννα νοίκιαζε σπίτι στην Αθήνα για να είναι σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά! Δεκάδες παρόμοια περιστατικά και από τα άλλα νησιά. Όχι μόνο από Δημάρχους αλλά και από καθημερινούς, μεροκαματιάριδες μπαμπάδες. Ίδια ιστορία από διαφορετικά πρόσωπα.

Οι Λειψεί

Οι Λειψοί

Στην αρχή δεν μπορούσα να αντιληφθώ τα προβλήματα, γιατί σκεφτόμουν ότι είναι ήρεμοι, ότι έχουν ποιότητα ζωής κτλ. Όμως ο ‘άγονος’ μπαμπάς, εκτός από τα καθημερινά ζητήματα, όπως το να παραγγείλει Pampers από το κοντινότερο μεγάλο νησί, έχει να σκεφτεί (και να απαντήσει) και άλλα εξίσου σημαντικά: -Πως θα μεταφέρω μέσα στο κρύο το παιδί μου εάν αρρωστήσει?- Θα πιάσω ψάρια για να πουλήσω στην Αθήνα και να βγάλω τα λεφτά του μήνα?- Θα έχω πόσιμο νερό?…

Εμείς στην Αθήνα σκεφτόμαστε: – Σε ποιο νοσοκομείο θα πάω το παιδί εάν αρρωστήσει? –  Συνέχεια να προσπαθώ να πάρω για τον γιο μου τα καλύτερα προϊόντα. Έτσι, το μόνο που χρειάζομαι είναι να βάλω στη λίστα τα Pampers, προσέχοντας μην κάνω λάθος στο νούμερο που θα αγοράσω. Γενικότερα, δεν έχω τις έννοιες που έχουν οι μπαμπάδες στα νησιά. Δύο ουσιαστικά όμοια θέματα, αλλά με διαφορετική αντιμετώπιση από τον ακρίτα και τον ‘πρωτευουσιάνο’. Τα καθημερινά βασικά θέματα, τα οποία λύνονται με ένα τηλέφωνο, για τους μπαμπάδες της άγονης γραμμής είναι προετοιμασία μηνών και μετά όλα θέμα τύχης. Θα μου πείτε η μαμά δεν τα σκέφτεται αυτά? Φυσικά και τα σκέφτεται, επειδή όμως τυχαίνει να είμαστε στην Ελλάδα των χιλιάδων νησιών ο μπαμπάς έχει ακόμα ένα ρόλο: Αυτόν του «βρες λύση άμεσα χωρίς να αγχώσεις τη γυναίκα σου». Ok, και στην πόλη συμβαίνουν αντίστοιχα, αλλά όταν κάνεις μία βόλτα μέχρι αυτά τα νησιά, θα αντιληφθείς όντως 5 άνθρωποι είναι τα σύνορα της χώρας και παράλληλα είναι και μπαμπάδες.

Προσπαθώ να οργανώσω για φέτος το καλοκαίρι να πάω στον Άγιο Ευστράτιο. Αλλά… σκέφτομαι όλα αυτά τα κακά που μπορεί να συμβούν και αποτραβιέμαι. Προτιμώ τη σιγουριά του μεγάλου νησιού. Παράλληλα σκέφτομαι πως όλα αυτά που με φοβίζουν, κάποιους άλλους τους κάνουν πιο δυνατούς. Αυτή η δύναμη πηγάζει κυρίως από τα παιδιά και το πείσμα τους ότι θέλουν να καταφέρουν κάτι. Για παράδειγμα η θέληση του Γιάννη να περπατήσει γρήγορα, όπως φαίνεται παρακάτω:

Το θέμα, ειδικά τώρα που πλησιάζει η γιορτή του πατέρα, είναι να γινόμαστε δυνατοί, βλέποντας δυνατούς μπαμπάδες. Να γινόμαστε αισιόδοξοι βλέποντας χαμογελαστούς μπαμπάδες. Γιατί ως γνωστόν τα παιδιά μας βλέπουν ως υπερήρωες… και οι υπερήρωες πρέπει να είναι δυνατοί και αισιόδοξοι.

Υπάρχουν εκατομμύρια διαφορετικοί χαρακτήρες γονιών.
Υπάρχουν εκατομμύρια διαφορετικοί τρόποι για να μεγαλώσει ένα παιδί.
Υπάρχουν εκατομμύρια διαφορετικά «μονοπάτια» στη διαδρομή για την εξέλιξη.
Αλλά όταν πρόκειται για την ανατροφή του παιδιού σου, δεν είναι τίποτα πιο σημαντικό από τις ανάγκες του μωρού σου.

PAMPERS. ΣΑΣ ΕΥΧΟΝΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΥΠΝΟ & ΠΑΙΧΝΙΔΙ

 

inst-dr

Μοιραστείτε το...Share on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest
0Print this page
Print
Email this to someone
email

Comments

comments

About Κωνσταντίνος Εφραιμίδης

Τον Αύγουστο του 2013 απέκτησα τον γιό μου Γιάννη, ο οποίος ως γνήσιο λιονταράκι μας κάνει ότι θέλει. Νιώθοντας την ανάγκη να μοιραστώ αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα με όσους περισσότερους μπορώ, το Φεβρουάριο του 2014 δημιούργησα αυτό το ημερολόγιο σκέψεων. Έτσι για να λέμε αυτά που νιώθουμε σε άλλους μπαμπάδες. Στο ενδιάμεσο ξανάγινα πατέρας, αποκτώντας μία πανέμορφη κόρη, τη Χριστίνα-Ιφιγένεια και οι σκέψεις πολλαπλασιάστηκαν..

One Comment

  1. Pingback: Άγιος Ευστράτιος - DadsRules

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *